Yaratılış- Tanrı’nın Evrim Teorisine Verdiği Yanıt

Yaratılış: Tanrı’nın Evrim Teorisine Verdiği Yanıt

“Gökler Rab’bin sözüyle, gök cisimleri ağzından çıkan solukla yaratıldı… Çünkü O söyleyince, her şey var oldu; O buyurunca, her şey belirdi” (Mezmurlar 33:6,9).

Yeryüzü Yaratıcının elinden çıktığı zaman son derece güzeldi.

Verimli topraklar her yerde zengin bir yeşillikle örtülmüştü. İğrenç bataklıklar ya da kısır çöller yoktu. Göz alabildiğince uzanan rengarenk çiçekler ve bitkiler muhteşem bir görünüm oluşturuyordu. Hava temiz ve sağlıklıydı. Yer kabuğunun tümü, en zengin sarayların dekorunu geriden bırakan muhteşem bir güzelliğe sahipti.

Tanrı yeryüzünü hayvan ve bitkilerin oluşturduğu canlılarla donattıktan sonra yaratılışın en üstün varlığı olan insanı ortaya koydu. “Tanrı, ‘İnsanı kendi suretimizde, kendimize benzer yaratalım’ dedi, Tanrı insanı kendi suretinde yarattı. Böylece insan Tanrı suretinde yaratılmış oldu. İnsanları erkek ve dişi olarak yarattı.”

Tanrı’nın insanlığın temelini kendi benzerliğine göre attığını görüyoruz.

İnsanın hayvanlardan ya da bitkilerden evrim geçirerek oluştuğuna dair herhangi bir temel yoktur. Kutsal Kitap’a göre insanın kökeni mikroplar, yumuşakçalar ya da dört ayalıklılar değil, yüce Yaratıcıdır. Adem, topraktan yaratılmasına rağmen ‘Tanrı oğluydu’ (Luka 3:38).

İnsandan daha aşağı düzeyde olan varlıklar Tanrı’nın egemenliğini anlayamazlardı, ama insanı sevme ve ona hizmet etme yetisiyle yaratılmışlardı. “Ellerinin eserlerine onu egemen kıldın, her şeyi ayaklarının altına serdin; davarları, sığırları, yabanıl hayvanları, gökteki kuşları, denizdeki balıkları, denizde kıpırdaşan bütün canlıları” (Mezmurlar 8:6-8).

Yalnızca İsa Mesih Tanrı’nın ‘öz görünümüdür’ (İbraniler 1:3);

İnsan ise Tanrı’nın benzeyişinde yaratılmıştır. Yaratılan insanın doğası Tanrfmn isteğine uygundu, zihni tanrısal gerçekleri kavrayabiliyordu. Yüreğinde pak duygular olduğu gibi tutkuları ve arzuları aklının denetimi altındaydı. Tanrı’nın benzeyişini taşımaktan kutsal bir mutluluk duyuyor ve O’nun isteğini yetkin bir şekilde yerine getiriyordu.

İnsan, Yaratıcının elinden çıktığı zaman çehresinde yaşam ve sevinç ışığı vardı. Adem’in boyu şu anda yaşayan insanlardan çok daha uzundu. Havva, yapıca daha zarif olmasına rağmen soyluluk ve güzellikle kuşanmıştı. Günahsız çiftin yapay giysileri yoktu; onlar melekler gibi yüceliği giyinmişlerdi.

Bu bölüm Yaratılış 1 ve 2’ye dayanmaktadır.

İnternet sitesi https://www.yasamkaynagi.com
Yazı oluşturuldu 81